Ελλαδάρα με μπαλάρα και «χρυσό» γκολ στο 95', τι άλλο να ζητήσεις…

Ωραίο βράδυ ήταν αυτό, πραγματικά ωραίο. Ζήσαμε έντονα συναισθήματα. Άλλωστε, έχει άλλη γλύκα όταν παίρνεις νίκη με γκολ στο τέλος, οποιοδήποτε και αν είναι το αντίκρισμα. Ακόμα καλύτερα όταν κερδίζεις κάτι.

Η Εθνική ξεκίνησε με το δεξί στην πιο δύσκολη… πίστα του Nations League, δημιουργώντας προσδοκίες ενόψει της συνέχειας. Μπορεί να μην πρόκειται για την άκρως ελκυστική διοργάνωση και να μην αποτελεί τον μεγάλο μας στόχο. Εξάλλου και ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς παραδέχθηκε παραμονές του αγώνα ότι «θα άλλαζα χθες διάκριση στο Nations League με το να πάμε σε μεγάλη διοργάνωση». Το φυσιολογικό είναι αυτό, όμως δεν το ξεστομίζει εύκολα ένας προπονητής πριν ξεκινήσουν οι υποχρεώσεις της Χ διοργάνωσης.

Ωστόσο, είναι μία διαδικασία που μπορεί να μας φέρει πιο κοντά στο όνειρό μας. Δεν πρέπει να το παραβλέπουμε. Διότι ένα καλό… πλασάρισμα θα μας φτιάξει το μονοπάτι προς το Euro 2028, στέλνοντάς μας σε πιο αδύναμους αντιπάλους στα προκριματικά. Συνεπώς ξεκινάμε με ισχυρό αβαντάζ έναντι του αντιπάλου μας για τον ρεαλιστικό στόχο της τρίτης θέσης. Οπότε, όποιος βιαστεί να πει ότι «σιγά πώς κάνετε έτσι, στο Nations League νικήσαμε», θα πρέπει να το σκεφτεί καλύτερα.

Ένα νέο ξεκίνημα, το οποίο έρχεται μετά από μία μεγάλη αποτυχία, δεν μπορεί να είναι εύκολο. Τα πρώτα σημάδια δεν ήταν καλά, αφού βρεθήκαμε να χάνουμε από τα… αποδυτήρια, μπαίνοντας «παγωμένοι» στο Μαρακανά. Αυτό το καμπανάκι… ξύπνησε την Ελλάδα, αλλά, παράλληλα, της προκάλεσε μάλλον και κάποια νευρικότητα, αν κρίνουμε από τα τελειώματα που είχε στο μεγαλύτερο διάστημα της αναμέτρησης. Παράπονο δεν μπορούμε να έχουμε για την παραγωγικότητά μας σε φάσεις. Ήδη από το πρώτο τέταρτο θα μπορούσαμε να είχαμε ισοφαρίσει. Όσες φάσεις κάναμε στο πρώτο μέρος, άλλες φορές τις κάνουμε σε ενενηντάλεπτο.



Ο Γιοβάνοβιτς θέλησε να αξιοποιήσει την υπεροπλία που έχουμε μπροστά, βάζοντας από την αρχή αρκετά από τα βαριά χαρτιά μας. Η ποιότητα και η ταχύτητα που έχουμε στην επίθεση εξέθεσε τους Σέρβους, αλλά δεν τους τιμώρησε από νωρίς, αν και είχαμε ξεκάθαρες φάσεις.

Για να μην το κουράζουμε πολύ, κυριαρχήσαμε απέναντι σε μία ομάδα που δεν τη λες και εύκολη, αλλά έστω και αν χρειάστηκε να αγχωθούμε πολύ πετύχαμε τον σκοπό μας. Παρότι δεν θα ήταν κακή η ισοπαλία, είναι μεγάλο κέρδος και η νοοτροπία που δείξαμε μετά το 1-1, ακόμα και μετά την αντίδραση της Σερβίας που απείλησε με το 2-1 σε διπλή φάση. Η Εθνική έψαξε το 1-2, αλλά χωρίς βιασύνη, χωρίς τρελές επιλογές, όπως έπρεπε. Την ίδια ώρα η Ολλανδία έβαζε γκολ κόντρα στη Γερμανία και μας άφηνε μόνους στην κορυφή του ομίλου. Δεν πρέπει να πάρουν τα μυαλά μας... αέρα και να επικεντρωθούμε στον στόχο μας. Οτιδήποτε παραπάνω -αν και εφόσον- πάρουμε, θα είναι καλοδεχούμενο.



Υ.Γ.: Οι μεγάλες επιτυχίες του πρόσφατου παρελθόντος ήρθαν ως γνωστόν με έμφαση στην άμυνα. Αυτός ορθώς ήταν ο οδηγός μας τότε, χωρίς να σημαίνει ότι δεν είχαμε καλούς παίκτες μεσοεπιθετικά. Ωστόσο, θα είναι κρίμα να μην εκμεταλλευτούμε το ταλέντο και τις ασυνήθιστα πολλές καλές λύσεις που διαθέτουμε μπροστά. Δεν είναι απλό να διαχειριστείς τόσους παίκτες υψηλού επιπέδου, κάποιους θα δυσαρεστήσεις, όμως αποτελεί και ευλογία, την ώρα που βγάζεις τον φορμαρισμένο Κωστούλα, να μπαίνει ο Ιωαννίδη, να περνάνε εκτός Παυλίδης και Καρέτσας και να μπαίνουν φρέσκοι Δουβίκας και Τετέι. Το εξαργυρώσαμε απόψε, μακάρι να γίνει και μελλοντικά. Ασφαλώς και θα πρέπει να έχουμε ισορροπία, καθώς προσεχώς ακολουθούν και πιο δύσκολα ματς. Για την ακρίβεια, πολύ πιο δύσκολα, στα οποία μπορεί να πάθεις και ζημιά. Πάντως, είχαμε στο Βελιγράδι τη διάρκεια που μας έλειψε σε αρκετούς αγώνες στα προκριματικά του Μουντιάλ...